superquintob

Excursión Manzaneda 16, 17, 18 de xuño de 2010

2010-06-19T20:55:00.001+02:00

Sara

Somos pijos!

2010-02-05T15:27:00.003+01:00

Somos pijos, é que máis dá!
O que queremos é mercar
E a nosa visa sempre hai que gastar.

Queremos sempre, sempre estar
De punta en branco e gozar
Cantando con todos esta canción.

Osea, son pijo
Osea, ti cres¿?
Vou sempre vestido
marca da ``Jet Set´´
Eu quero ir a mercar
No Corte Inglés eu quero gastar
E a miña roupa ten que combinar
E guapo estar!!!

Osea!!!

Cristiano non nos superará
Temos cartos a fartar
Paris Hilton nos envexará.

Os pijos na nosa vila están
E á Penela sempre van
Coma sempre nos somos os GUAIS!!!!

Osea, son pijo
Osea, ti cres¿?
Vou sempre vestido
Marca da``Jet Set´´
Eu quero ir sempre a mercar
No Corte Inglés eu quero gastar
E a miña roupa ten que combinar
E guapo estar!!!!!

OSEA!!!

Esta canción a fixemos os de 6º A e os de 6º B, por que este ano os dous cursos temos que ir de pijos no cole.

Patri

DÍA DA PAZ E DA NON VIOLENCIA

2010-01-29T16:04:00.012+01:00

Eu quero PAZ,

Ti tesme que respetar,

Ela e el queren un mundo mellor,

Nós debemos axudar!

Vós, coa violencia, tedes que rematar

Eles e elas van colaborar

ENTRE TODOS E TODAS...

ÍMOLO LOGRAR!

Eu non quero a violencia

Ti tes que obrar en consecuencia.

Ela e el queren xustiza

Nós queremos paz en Galiza

Vós, pedides paz e amor

Elas e eles pensarán nun mundo mellor.

ENTRE TODOS E TODAS...

ÍMOLO LOGRAR!

Eu non quero pelexar,

Ti teríasme que apoiar

Ela e el están tristes

Nós deberiamos invitalos a xogar

Vós seredes bos compañeiros

Elas e eles alegrarána o mundo enteiro

ENTRE TODOS E TODAS..

ÍMOLO LOGRAR!!

Autor: Nen@s de 6º A e 6º B

Sara

2009-12-18T12:25:00.001+01:00

FELIZ ANO NOVO

2010

2009-11-22T20:07:00.002+01:00

O pasado 20 de novembro celebrouse o día dos dereitos do neno. Hoxe póñovos aquí os 10 primeiros dereitos:

Dereito nº 1: Dereito á igualdade sen distinción de sexo, reza, nacionalidade ou relixión.

Dereito nº 2: Dereito a unha protección especial para que poidan crecer física, mental e socialmente sans e libres.

Dereito nº 3: Dereito a ter un nome e unha nacionalidade.

Dereito nº 4: Dereito a unha alimentación, vivenda e atención médica axeitadas.

Dereito nº 5: Dereito a recibir educación e atencións especiais se están física e mentalmente diminuídos.

Dereito nº 6: Dereito á comprensión e ao amor por parte da familia e da sociedade.

Dereito nº 7: Dereito a unha educación gratuita, a xogar e a divertirse.

Dereito nº 8: Dereito a recibir axuda en caso de perigo.

Dereito nº 9: Dereito a ser protexido contra o abandono e a explotación no traballo.

Dereito nº 10: Dereito a recibir unha educación que fomente a solidaridade, amizade e a xustiza entre todo o mundo.

Sara.

O PEON e o BAILARETE.

2009-10-30T22:42:00.004+01:00

Definición de peón:

Unha buxaina ou peón é un corpo que se fai xirar cun cordel sobre unha punta de metal sobre a que sitúa a súa centro gravitatorio de forma perpendicular ao eixo de xiro, equilibrándose sobre un punto grazas á velocidade angular, que permite o desenvolvemento do efecto xiroscópico. Normalmente utilízase coma xoguete aínda que tamén foron usadas para xogos de azar e para realizar profecías e outros rituais.

O poder xiroscópico gradualmente diminuirá debido ao rozamento do aire, conducindo a que o corpo se balancée trazando unha traxectoria circular do seu punto de apoio ata que esta é maior que o centro de gravidade provocando finalmente a caída.

Definición de bailarete:

Un bailarete é un corpo que pode xirar sobre unha punta sobre a que se sitúa o seu centro gravitatorio de forma perpendicular ao eixo de xiro, equilibrándose sobre un punto grazas á velocidade angular, que permite o desenvolvemento do efecto xiroscópico. Normalmente utilízase como xoguete existindo numerosas formas derivadas da peonza clásica, que se fai xirar coa man, normalmente grazas a un saínte en vertical que permite imprimir a forza angular. Tamén foron utilizadas para xogos de azar e para realizar profecías e outros rituais. De feito, crese que este xogo, de orixe arcaica, está asociado con rituais de adiviñación e interpretación de presaxios en certa época do ano, utilizándose para recrear o movemento dos astros, dando posiblemente como froito á perinola.

Laura

Aquí hai un video do día do peón de ano pasado:

HOLA

2009-10-25T21:53:00.003+01:00

HOLA!!!
ACABAMOS DE EMPEZAR ESTE NOVO CURSO MARABILLOSO, DE QUE NOS LEBAREMOS MOITOS RECORDOS PARA SECUNDARIA.
SOMOS OS MESMO ALUMNOS/AS DE SEMPRE E NOS SEGUIMOS LEBANDO IGUAL DE BEN.
DIGOBOS QUE NON ESCRIBIN ANTES PORQUE SON UN POUCO VAGA!!!!!!!!! JAJAJAJAJA.
MANDOBOS MOITOS BICOS A TODOS DE PARTE DE SUPERQUINTOB.

LAURA

Inundacións...

2009-10-23T21:33:00.027+02:00

Debido as fortes choivas que caeron nas anteriores semanas, as aulas de infaltil e o ximnasio estiveron inundadas por augas fecais. Foi todo un verdadeiro desastre, os nenos pequenos non poideron asistir a clase polo cheiro que desprendían.

Outros imperfectos das obras foron, que os nenos non podemos usar as pistas de enrriba do colexio por un muro que ten 8 m. de caída e non supera o metro de altura, co perigo que iso conleva.

Por estos motivos, hoxe a entrada fixemos unha manifestación, pedindo que non podemos aguantar máis, que axuden e reparen os danos.

PEDIMOS UNHA SOLUCIÓN XA!!! NON PODEMOS ESTAR MÁIS ASÍ!!

Aquí tedes unhas poucas fotos sacadas da páxina do centro.

Se queredes máis información podedes mirar nestes enlaces:

- La voz de Galicia

-La voz de Galicia

Sara

Recordos do ano pasado

2009-10-09T08:36:00.003+02:00

Mar

2009-10-06T17:51:00.001+02:00

Cando eu escribo esa palabra,
Rosa,
Unha flor de verdade
Nesta páxina abrolla.

Cando eu escribo esa palabra,
Merlo,
Un paxariño negro alza o seu voo,
Desde a póla dun verso.

Cando eu escribo esa palabra,
Nube,
Desde a miña ventá contemplo o ceo
Soamente por costume.

Cando escribo esa palabra,
Libro,
Un refacho invisible pasa as follas,
Eu fico pensativo.

Escribo rosa, merlo, nube, libro...

Mais cando escribo esa palabra,
Mar,
Son moi pouquiña cousa,
Nada chego a alcanzar.

Ramiro Fonte.

Sara

Ramiro Fonte

2009-10-06T17:24:00.016+02:00

Dende o noso colexio estase a facer unha pequena homenaxe ó poeta eumés Ramiro Fonte con motivo de seu primeiro cabodano do seu falecemento.

Aquí tedes unha pouca información sobre el.

Ramiro Fonte Crespo, nado en Pontedeume en 1957 e finado en Barcelona o 11 de outubro de 2008, foi un escritor galego.

Licenciado en Filosofía e Letras e profesor de Lingua e Literatura Galegas, foi poeta, narrador, ensaísta, crítico e estudoso da literatura galega. Foi un dos fundadores do colectivo poético Cravo Fondo (1977). Como narrador deuse a coñecer en 1986 co relato "O retornado", Premio Pedrón de Ouro.
Foi membro correspondente da Real Academia Galega. Nos últimos anos da súa vida foi director do centro do Instituto Cervantes en Lisboa.

Sara

Volta ó cole!!

2009-09-18T16:58:00.007+02:00

O novo curso xa comenzou. Todos estamos moi ilusionados e con moitas ganas de aprender.

A verdade é que o pasamos moi ben en verán e agora xa toca volver a estudar.

Esperamos contarvos todas as cousas que imos facendo e divertirnos o máximo neste último paso a secundaria.

Sara

Encontro

2009-07-03T12:48:00.000+02:00

Torre de Hércules. Patrimonio da Humanidade.

2009-07-01T15:32:00.011+02:00

O 27 de xuño a UNESCO decidiu nombrar Patrimonio da Humanidadde a Torre de Hércules.

Todos os galegos estamos moi felices de que a torre sexa de todos. Loitamos ata o final para conseguir o noso soño. Se pinchades aqui podeds ver a noticia ampliada.

Sara

Soraya la mejor!!

2009-06-26T17:04:00.008+02:00

Sergio Ríos.

2009-06-24T11:28:00.001+02:00

A última clase, na praia!!

2009-06-23T16:08:00.012+02:00

Este curso pasou moi rápido e case sen decatarnos onte foi o último día de clase. Xa que terminábamos quinto, un bo paseo pola praia de Cabanas sería o perfecto.

Xuntámonos quinto A e quinto B e emprendimos o paseo. Era moi interesante ver as distintas especies, plantas e lugares que vimos ao pasar.

Cando chegamos, uns decidimos darnos un chapuzón, pero en cambio outros optaron por xogar na área.

A maioría corrimos directos a auga. Alí, xogamos a moitas cousas. O primeiro consistía en pasar a pelota sen que o equipo contrario o collera, estabamos divididos en dous grupos, nenas e nenos. Despois o pano, a carreiras, a...

Fartos de xogar e nadar decidimos poñernos o sol e merendar. Despois de descansar e comer xogamos outro rato na área.

Xa era hora de volver! que rápido pasara o tempo. E de novo emprendimos o regreso ao colexio.

Este curso foi o mellor, aprendimos moitas cousas, practicamos diversos deportes e o último día fomos a praia.

Sara

Festival fin de curso

2009-06-19T07:13:00.011+02:00

Representamos a obra" do sombreiro chichiriteiro" que como xa vós contáramos é unha adaptación dun conto de M.Rivas que entre todos nós e os nosos profes:Roberto e Pilar adaptámolo a teatro.
Antonio pasouno fatal xa que as súas roupas dabánlle moitísimo calor e ademáis a función comezou máis tarde do previsto pois fallou a organización de entrada de novo despois do recreo co que o pobre case se nos axfixia. Dende o noso blog queremos darlle as felicitacións porque soupo aguantar con moita valentía.
Os profes felicitáronos e ademáis estaban moi orgullosos de nós porque soupemos actuar con moitísima naturalidade cando caeuse parte do escenario (un dos paneles)e seguimos adiante sen perder a compostura.
"A mensaxe da obra é clara, hai moita xente que abusa do poder pero ten o maxín baleiro, somete aos demais só pola forza xa seña física,política...intenta someter usando o medo, intenta calar a voz dos demáis. Este é o Chancho Colorao.
O sombreiro é o que todos podemos ser se queremos, é a forza positiva e de autoestima, e o sentimento de amor hacia as cousas que levan unha música de verdad e ledicia. Porque o único importante está no corazón, non vós olvidedes nunca diso."

Despois moitos nervios ¡que desastre! un mes preparando o noso playback e nada,olvidásenos a música, ó final apareceu a avoa de Laura e pechamos o festival.
Pilar emocionouse vendonos pois mirara unha vez un medio ensaio e non esperaba semellante traballo. Deunos todolos parabens e bicos.

2009-06-18T13:22:00.004+02:00

Premios.

2009-06-16T14:53:00.010+02:00

Dende o blog de Sara chegáronnos estes tres premios.

A dona/o deste blog é estupendo.

Este blog ten moito glamour.

Premio ás sete cousas raras.

Estes tres premios teñen unhas preguntas pero dado que somos un grupo non podemos contestar a elas persoalmente.

Estes premios son para:

- Raioteca para os rapaces e rapazas de Andrade porque grazas o seu marabilloso blog aprendemos moito.

- Laura porque ten un fantástico blog.

- Clase das Foquiñas porque co seu esforzo e constancia fan que sea un dos nosos blogs preferidos.

- Clase dos cabaliños porque nos gusta moito o seu blog e os seus traballos.

Final de curso

2009-06-15T20:35:00.002+02:00

Quedan xa poucos días para rematar o curso e comezar as vacacións.O xoves celebramos o festival de fin de curso. Nós estamos preprarando unha pequena obra de teatro, fíxemos a adaptación dun conto de M.Rivas, do que xa temos falado noutros posts deste blog.Dende aquí queremos darlle as grazas a Rocío, a nai de Sergio Díaz, pola súa axuda coas roupas dos personaxes. Tamén a Pilar e Roberto pola paciencia que teñen que ter connosco a hora dos ensaios.Aos de infantil por deixarnos o seu foguete espacial.E confiando en que a nosa obra poida ser disfrutada por todos, xa vós contaremos o resultado.

Os profes en Marcelle

2009-06-15T19:33:00.005+02:00

Foi un día estupendo, o tempo fixo tregua e non choveu ata o final, cando xa volvíamos para casa. Os nenos e nenas marcharon en grupos cos monitores, como xa contan ben os blogs dos cabaliños e as foquiñas e mailo blog de Sara.
Íamos 14 profes, antes de poñernos en ruta polo parque fíxemos unha paradiña no restaurante-cafetería, e alí xa comezamos a disfrutar, pois fíxeronos unha boa degustación de tortillas e deliciosos pasteis.
Fíxemos un agradable paseo e un divertido xantar, probando carnes especials como o canguro, avestruz....uns entrantes de degustación, uns postres de delicatesen...buenos non queremos faceros a boca auga pero francamente pasámolo moi ben.
E cando subíamos os autobuses comezou a chover. ¡ Foi un día fantástico !

Pilar

Visita a Marcelle.

2009-06-13T11:42:00.012+02:00

O martes fumos de excursión a Marcelle. Pasámolo moi ben e quedamos encantados. Fascináronnos os animais que encontramos alí.

Esperamos que desfrutedes coas fotos!!

Sara

Normas del parque de Marcelle

2009-06-05T15:18:00.012+02:00

I.-Normas de acceso a Marcelle Natureza.

1.- Para el acceso a las instalaciones de Marcelle Natureza será indispensable haber adquirido la correspondiente entrada.

La entrada adquirida también dará derecho a la utilización de los parkings existentes.

Los visitantes deberán conservar las entradas, que podrán ser solicitadas en cualquier momento.

2.- No se permite la entrada a las instalaciones de Marcelle Natureza a quien porte armas de fuego o de aire comprimido o lanzadores de proyectiles de cualquier clase ( tirachinas…) ni con armas blancas u objetos punzantes.

Del mismo modo no se permitirá la introducción en las instalaciones de bebidas alcohólicas y de drogas de cualquier clase ( estupefacientes, psicotrópicos… )

Tampoco se permitirá la circulación con patines, patinetes, bicicletas, triciclos, etc ni con animales domésticos.

II.- Norma generales en el recinto de Marcelle Natureza

1.- No se permite el acceso a los espacios vallados o cercados en que se encuentran los animales.

2.- No se permite arrojar alimentos a los animales, ni azuzarlos o provocarlos ni alterar de algún modo su conducta habitual.

3.- Se consideran áreas restringidas todas aquellas en las que aparezca la indicación de control de acceso y sólo se podrá acceder a ellas en compañía de personal autorizado.

4.- Los visitantes deberán atender en todo caso las indicaciones de los guías o del personal autorizado de Marcelle Natureza.

5.- Como norma general de comportamiento, los visitantes deberán cuidar las instalaciones no causando daños y deterioros en las mismas.

Se cuidarán además de depositar los objetos desechables en las papeleras distribuídas por todo el parque.

6.- No se podrá utilizar dentro del recinto de las instalaciones de Marcelle Natureza radios ni aparatos reproductores de sonido a no ser que estén dotados de auriculares.

III.- Normas relativas a los grupos

1.- Se considera grupo la reunión de cinco o más personas.

2.- La visita de grupos superiores a 10 personas a las instalaciones de Marcelle Natureza deberá ser avisada al menos con una semana de antelación a la fecha en que tenga lugar.

3.- La visita de un grupo a las instalaciones de Marcelle Natureza debe contar necesariamente con la asistencia de un guía por motivos de seguridad.

4.- En caso de que el personal de Marcelle Natureza detecte la formación de un grupo que no haya sido acordado previamente, podrá imponer la presencia de un guía para el mismo abonando el grupo la diferencia correspondiente o en caso contrario podrá ser requerido para abandonar las instalaciones.

IV.- Otras normas

1.- Los parkings de Marcelle Natureza no están vigilados por lo que Marcelle Natureza S.L. no se responsabiliza de los daños que puedan sufrir los vehículos estacionados ni de la pérdida de los objetos que se dejen en su interior.

2.- Marcelle Natureza S.L. no se responsabiliza de los objetos perdidos dentro de sus instalaciones.

3.- No será objeto de reembolso el importe de las entradas adquiridas.

Patri

5 de Xuño: Día Mundial do medio ambiente

2009-06-04T09:54:00.006+02:00

Xuntámonos os de 5ºA e 5º B para facer un mural colectivo ,e que todolos nenos e nenas do noso colexio poideran manifestar a súa inquedanza sobre este tema tan importante e que afecta ao noso planeta.

María

2009-06-03T09:30:00.002+02:00

Bog

2009-06-02T17:46:00.004+02:00

Bog é o nome do grupo que hoxe veu tocar na festa orgaizada polo A.M.P.A co motivo do fin das actividades extraescolares.
Aquí estan nun pequeno ensaio antes da actuación. Un bo recordo para nosa aula de música.

Diccionario

2009-06-01T11:15:00.002+02:00

Palabras de Ramiro Fonte

2009-06-01T09:41:00.003+02:00

Mar de Ramiro Fonte

2009-06-01T08:59:00.002+02:00

O paseo

2009-05-29T18:28:00.005+02:00

O venrres, fumos ó xardin a ler 3 poemas de Ramiro Fonte.Despois de leelos foron a ler os colexios:
Andrade e Luis Vives.Cando xa acabaran de ler todos, fumos a xogar un pouco tiñamos moitiiiisima calor menos mal que hai unha fonte ó lado por que se non nos disecabamos.
O final,fomos a praza a ver os precios dos peixes,e nos regalaron piruletas e de volta o cole.

A amizade

2009-05-26T20:14:00.017+02:00

Esta frase penso que quere dicir que o mellor regalo que hai é a amizade.

Algunhas persoas cren que a amizade é comprar "regalos" , chamar por teléfono....

Pois quen pense así está moi equivocado, a amizade é , o máis importante. Se estás débil, de malhumor ou mal, sempre hai algun amigo, o que sempre te axuda o que contas con él para todo.

Recorda, non perdas un verdadeiro amigo, non volverás a ter un coma ese.

A AMIZADE É O MELLOR REGALO QUE PODES RECIBIR

Sara.

O sombreiro Chichiriteiro.

2009-05-21T15:55:00.013+02:00

Na casa do avó do pequeno Simón, un día de festa apareceu dacabalo dunha avestruz o Chancho Colorao, un home robusto, moi fachendoso, vestido de traxe e botas de montar. Mais, cando Simón deulle por sorpresa unha puñada ao sombreiro do xigantón, o sombreiro non foi caer no chan, deu unha reviravolta no ar con moito xeito, saíu voando e botouse a cantar: “liroliro, liroliro”. “É o sombreiro Chichiriteiro”, berrou con alegría o avó de Simón. Mentres todos ficaban apampados, Simón foise correndo detrás de sombreiro tan especial, a correr, a correr por leiras, prados, soutos e camiños. Así arrinca O sombreiro Chichiriteiro, o primeiro conto de Manuel Rivas para lectores miúdos, ilustrado pola xenial Patricia Castelao. Unha historia de amizade dun sombreiro moi especial, o Chichiriteiro, e dun neno valente chamado Simón, que viaxarán xuntos ao corazón do mundo.

Sara.

Cabalos

2009-05-21T14:45:00.006+02:00

Os Cabalos da historiaA Historia da Humanidade é tamen a historia do cabalo, o animal más belo da creación e o que, sen duda, prestou máis e mellores servizos ó home, como o demostra calquer paisaxe o calquera páxina de calquer año e calquer siglo.

Xa decía Rubén Darío que "Non se concibe a Alejandro Magno sen "Bucéfalo"; ó Cid, sen "Babieca"; nin pode haber Santiago en pé, Quixote sen "Rocinante", nin poeta sen "Pegaso".

Patricia

Obradoiros orgaizados por Galix

2009-05-20T23:10:00.005+02:00

Estas son as fotos da excursión. Os nosos amigos de Andrade teñen tamén moitas fotos e videos.
Podedes entrar en:

http://biblioandrade.blogspot.com

Esperamos que vos gusten.

OBRADOIROS

2009-05-20T18:41:00.002+02:00

A Asociación Galega do Libro Infantil e Xuvenil(GALIX) e El Corte Inglés Galicia, co gallo do Día das letras galegas invitounos a participar en tres obradoiros.
O primeiro de Ilustración a cargo de Rodrigo Chao.
O segundo de microrelato a cargo de Mar Guerra.
O terceiro de música e palabra a cargo de Pulpiño Viascón.

Do noso colexio fomos os dous quintos, e do Colexio de Andrade viñeron compañeiros de 5º e 6º.Foi moi interesante e aprendimos moitas cousas que xa vos iremos contando.
Asemesmo nos vindeiros días no corte Inglés poderemos visitar a exposición das tres obras gañadoras dos premios Corvos Brancos (WHITE RAVENS)2009 outorgados pola BibliotecaInternacional da xuventude de Munich,centro de referencia mundial no ámbito da literatura Infantil e xuvenil:
Fume de Antón Fortes e Joana Concejo.
O Prodixio dos zapatos de cristal de Xosé Neira Cruz e Rodrigo Chao.
A cabeza de medusa de Marilar Alexandre.

Liñando as redes

2009-05-20T08:02:00.003+02:00

É imposible aguantar este ruído....así levamos todo o ano, houbo momentos que parecía que ía a parar pero non, o ruído non para. Hoxe decidimos coa nosa profesora Pilar facer clase fóra, e a verdade que ademais de librarnos do pesadelo do ruído , aprendimos moito.
O Sr Carlos explicounos que dende antes dos 12 anos levaba traballando, agora liñaba as redes, de xoven botouse ó charco

Os chalanos son as pequenas embarcacións que usánse para ir ata un barco máis grande

María Tenreiro

2009-05-19T18:50:00.004+02:00

María Tenreiro é una señora que vende as súas verduras na entrada do mercado. A ela gustalle moito cantar e leva sempre a carpeta coas letras das cancións que máis lle gustan.

No mercado

2009-05-19T18:46:00.004+02:00

Xa no mercado visitamos o posto de verduras e frutas de María, e contounos que levaba traballando dende os 14 anos nel, bueno xa dende máis pequena axudaba a súa avoa. É un posto moi coidado e bonito.

Correo de Enrolados

2009-05-18T09:33:00.002+02:00

Recibimos un correo de enrolados e o poñemos no blog para que desta maneira todos/as poidamos leelo e animarnos a mandarlles máis debuxos.

holas niños!!!

Soy Susana, la "bichologa" de Enrolados! os acordareis de nosotros no?????? como os habia dicho ya vi vuestro blog, a partir de ahora prometo verlo muy a menudo, asi os sigo la pista! que tal por el cole? os acordais algo de nosotros o no? nosotros de vosotros si, fuisteis el cole que mas dias vino con nosotros! ah, se me olvidaba, muchas gracias a los que mandasteis los dibujos, ya estan puestos en la pared y los vemos todos los dias! y a los que no los mandasteis pues nada, aun estais a tiempo si quereis que vino un grupo el viernes (Creo que un 4º) y le dimos a la profe nuestra direccion de correo (el normal, no el electronico) para que nos los mandaran si querian. que sepais que a nosotros esas cosas nos alegran mucho y nos hace mucha ilusion.

ser buenos y estudiar mucho para que el proximo año podais venir otra vez a hacernos una visita! un besito enoooooooooooorme de Arturo, Catuxa, Carmen y porsupuesto mio!!!

ah! acordaros que hablocon los animales, nada de hacerles nada malo q me entero eh! jajajaja

Antonio Vega

2009-05-15T12:29:00.001+02:00

Charla sobre o uso de Internet

2009-05-15T12:19:00.002+02:00

Esta mañá tivemos unha charla moi interesante sobre o uso do Internet a cargo de membros da Garda Civil.
Esta campaña de información e prevención a consideramos moi útil e positiva.
Pensamos que só coa información e o coñocemento poderemos saber usar esta ferramenta adecuadamente e dun xeito beneficioso.

"Ha nacido una estrella"

2009-05-15T07:33:00.001+02:00

17 de Maio : Día das letras Galegas

2009-05-13T13:34:00.002+02:00

Paco hoxe leu para todos nós.....

Unha viaxe en velero

2009-05-13T13:33:00.003+02:00

Poñemos caras

2009-05-11T13:16:00.000+02:00

17 de Maio : Día das letras Galegas

2009-05-11T10:38:00.003+02:00

Romaría de San Miguel de Breamo.

2009-05-10T20:42:00.014+02:00

Pontedeume érguese ó pé do monte Breamo, evocador de lendas artábricas, e no alto, o perfecto templo románico de San Miguel, conxunxión do relixioso e do profano, dende onde se contemplan amplias panorámicas destas mariñas dos Condes.

A vista dende Breamo resulta espectácular. Os días 8 de maio e 29 de setembro celébrase a Romaría na honra do santo, San Miguel.

Para chegar alí podes ter dúas opcións, subir pola estrada ou polo camiño auténtico. O camiño dende a vila é de 4 km costa arriba a través dos montes.

A verdade é que sempre se pasa ben, coas súas vistas e co seu camiño convértese en toda unha atracción para o pobo e os visitantes.

Tamén é unha tradicción dar 7 voltas a ermita na honra das sete parroquias de Pontedeume. Aínda que hoxe en día a xente soe dar 3 ou 9.

Se algunha vez vides a Pontedeume vos aconsexo ir ata alí. Seguro que non vos defraudará.

Sara.

Maio, maduro maio

2009-05-10T17:27:00.003+02:00

Zeca Afonso (1929-1987) naceu en Aveiro, Portugal. Un gran músico e unha persona comprometida politícamente.A súa música foi un elemento de denuncia firme contra o reximen dictatorial de Oliveira Salazar.

Hoxe traemos aquí esta canción ao maio maduro que vimos nun blog amigo

Maio maduro Maio

Quem te pintou

Quem te quebrou o encanto

Nunca te amou

Raiava o Sol já no Sul

E uma falua vinha

Lá de Istambul

Sempre depois da sesta

Chamando as flores

Era o dia da festa

Maio de amores

Era o dia de cantar

E uma falua andava

Ao longe a vagar

Maio com meu amigo

Quem dera já

Sempre no mês do trigo

Se cantará

Qu'importa a fúria do mar

Que a voz não te esmoreça

Vamos lutar

Numa rua comprida

El-rei pastor

Vende o soro da vida

Que mata a dor

Anda a ver,

Maio nasceu

Que a voz não te esmoreça

A turba rompeu
(Zeca Afonso)

O sombreiro chichiriteiro

2009-05-10T09:43:00.003+02:00

Os nosos cómics.(2ªparte)

2009-05-10T09:40:00.007+02:00

Ramón Piñeiro López.

2009-05-09T21:29:00.012+02:00

Ramón Piñeiro López (Armea de Abaixo, Lama, Láncara, 31 de maio de 1915 — Santiago de Compostela, 27 de agosto de 1990) foi un escritor, filósofo, ensaísta e político galego, un dos principais artífices da reconstrución cultural galega na posguerra.

“ Toda a súa vida loitou Piñeiro para conseguir que tódalas forzas políticas, económicas e sociais recoñecesen as señas de identidade de Galicia e reivindicasen os seus dereitos como pobo. E loitou con tal forza, entrega e convencemento que fixo conciencia da conciencia de Galicia. — (Benxamín Casal: A política como un deber).

Este señor é o elixido para representar o día das letras galegas deste ano que se celebra o vindeiro 17 de Maio.

Sara.

Cine

2009-05-07T11:36:00.017+02:00

Hoxe volvimos ao cine a ver a película "O espírito do bosque".
A película trataba: dos valores da natureza porque é inseparable da actitude das persoas do mundo.É un asunto global e no pode entenderse coma un tema ético illado. Tamén que a natureza en primeiro lugar, unha cuestión de sentido común.É evidente que estamos destruíndo a natureza, é dicir o sostén das nosas vida.
O resumen do Espírito do Bosque trata dun poderoso home de negocios que pretende construír unha estrada e a señora D'Abondo ve a súa oportunidade para acabar co bosque. Os animais teñen que fuxir, pero as toupas Furi e Linda e mas o rato Piorno no pensan renderse, e tampouco Cebolo, unha toupa asustadiza que acaba de chegar á cidade. Cando descobren que a señora D'Abondo ten medo, Furi propón darlle "vida" ao Espírito do Bosque.

Pablo Regueiro y Sara Veiga.

As amigas

2009-05-06T18:31:00.002+02:00

As verdaderas amigas non son as que te secan as lágrimas,son as que evitan que as derrames

Patricia

Amor imposible

2009-05-06T17:43:00.004+02:00

Un momento compartido,
una sonrisa increíble,
triste,pero encantadora.
Es el amor imposible

Patricia

Os nosos cómics

2009-05-06T13:22:00.012+02:00

Si fas clik enriba da imaxe podes ver o cómic mellor.

Imos de excursión!!

2009-05-05T16:56:00.017+02:00

Que ben!! Para a semana imos de excursión. Será xenial. Imos ir a Santa Cruz( A Coruña) para viaxar nuns barcos veleiros.
Os da outra clase, 5ºA xa foron e contáronnos que era moi divertido. O martes tócanos a nós. Esperemos que todo saía ben e non chova. Xa vos contaremos porque temos varias excursións pendentes.
A segunda tamén é Á Coruña, pero esta vez imos os dous grupos de quinto do colexio, e un grupiño dos nenos do cole de Andrade. Invitámolos porque é un dos blogs cos que temos contacto e coñecemos da nosa vila. Tamén porque se podemos facemos cousas xuntas a través da informática. Esta excursión consiste en tres talleres para a nosa educación, pintura, cultura.... Vai ser moi divertido.
Esperemos pasalo ben!!
Xa vos contaremos nestes próximos días.

Sara.

Siglas

2009-05-04T18:19:00.004+02:00

Una sigla es el proceso de creación de palabras a partir de cada grafema inicial de los términos principales de una expresión compleja. Se habla de sigloide, y no sigla, cuando se incorporan más de un grafema de un término o grafemas de términos secundarios o ambos.

Ejemplo de una sigla legítima es ONU, Organización de las naciones unidas, porque se ha tomado la inicial de los tres términos principales (Organización, naciones y unidas) y no de los secundarios (de y las), términos principales son sustantivos, adjetivos y verbos mientras que secundarios son los morfemas independientes: determinantes, preposiciones y conjunciones.

Un ejemplo de sigloide que incorpora varios grafemas de un término es Renfe, Red nacional de ferrocarriles españoles. Un ejemplo de la incorporación de términos secundarios es PYME, pequeña y mediana empresa.

Patricia

Os maios.

2009-05-01T11:14:00.017+02:00

O xoves despois do recreo fixemos a festa dos maios. Desfilamos polos corredoidos do colexio ata as 13:30 horas.
O noso que era o de terceiro ciclo quedou moi bonito, xa que coa colaboración de todos...
Ao día seguinte fumos pola tarde ó colexio para presentar 3 maios que fixeramos nós no cuncurso do pobo.
da nosa clase estivemos 5 ou 6 xa que os demáis non poideron asistir.
Despois de moitas actuacións ante o público e moitos nervios, a presentadora dixo os nomes dos elixidos.
De cuarto quedou o de " Orballo".
De terceiro o "MaioEume" o noso. Que guay!!!
De segundo o " Maio do Olmo 2".
E de primeiro..... " Maio Entra de Crego". Quedamos de primeiros!!!!! e de terceiros...
Que ledicia tiñamos, saltamos e bailamos un bo cacho.
Non saíamos do noso asomo.
Para o ano volvemos.

Sara.

Solo voces

2009-04-30T07:54:00.001+02:00

1 de Mayo

2009-04-29T19:04:00.003+02:00

El Primero de Mayo es el día de la dignidad de la clase obrera, de la reivindicación de la justicia social, del recuerdo y el homenaje a los que lucharon y luchan contra la explotación y a favor de la emancipación de los trabajadores.

2009-04-29T18:53:00.004+02:00

A gripe porcina.

2009-04-28T16:09:00.017+02:00

A alerta mundial pola gripe porcina cobra en México 149 mortos.
O brote desta gripe sembra o medo dunha posible pandemia.
A secreteria de saúde estableceu como medida de precaución o peche de todas as escolas do pais dende hoxe ata o próximo 6 de mayo, para evitar unha posible propagación.
En Galicia hai un posible caso en Mos, é un xovén que fai duas semana regresou de viaxe de México. O xoven acudiu ó centro de saúde alertado pola alarma que se disparou estos días en todo o mundo.
A ministra de sanidade de España dixo:

-" España é un pais seguro e a situación está controlada".

Esperemos que estas palabras da Ministra servan de algo e non se den máis casos.
Aquí en España temos medicamentos e vacinas dabondo da gripe aviar, que serven para esta nova gripe.

ESPERAMOS QUE TODO QUEDE NUN SUSTO!!

Sara.

O prodixio dos zapatos de cristal.

2009-04-23T15:54:00.007+02:00

Hoxe rematamos coa audicion do libro: "O prodixio dos zapatos de cristal" do autor: Jose A. Neira Cruz e debuxos de: Rodrigo Chao. A musica e de Rossini tocada pola: Real Filarmonia de Galicia. este e o seu resumo:

Conta a voz narradora feminina como, despois de ter que marchar a familia para un país estraño buscando conseguir unha vida mellor, quería cumprir o seu soño de ser cantante, polo que se puxo a buscar traballo para pagarse os estudos.
Na zapatería "Zapatiño de cristal", onde se vendían zapatos antigos para delicados pés de princesa, necesitaban dependenta. Pediulle traballo á dona, unha muller xubilada, dona Clorinda, que lle encargou a limpeza diaria do seu tesouro: un par de zapatos de cristal que o seu avó trouxera en barco desde Venecia, onde un soplador fixéraos en sete semanas. Eran máxicos e con eles o rei pretendera atopar esposa, pois só as verdadeiras princesas poderían bailar con eles sen medo a estragalos ou a que lles danasen os pés. Convocou o monarca un gran baile, mais todas as mulleres que os probaron tiveron que sacalos de inmediato. Mandou que os probasen todas as mulleres do reino, pero a ningunha servíanlle, polo que o rei devolveullos ao avó.
Moito tempo despois, un día entraron na tenda a condesa Repolo Encarnado e as súas dúas repelentes fillas, cunha jovencita orfa que tiñan para limpar e carrexarlle as bolsas da compra. Nin nome propio tiña e chamábanlle Cinsenta. O avó pediulles que probasen os zapatos e, ante a sorpresa de todos, a ela entráronlle coa facilidade coa que unha man entra nunha luva. Entón o vello rei adoptouna como filla, que cando el morreu converteuse en raíña boa e sabia. ela encomendoulle a custodia dos zapatos ao ancián zapateiro, en espera de que alguén os puidese necesitar algún día para atopar o destino da súa vida.
Clorinda, entón, convidou á dependenta a que probase os zapatos, que nos seus pés brillaron como novos. O prodixio repetiuse. E, como podía expresar un desexo, pediu cantar. Así, o seu soño fíxose realidade. E é feliz, porque non hai nada mellor no mundo que poder ser o que unha quere ser. Conta de voz feminino como narrador, despois a saír de calquera a familia para un país raro á procura dunha vida mellor, eu quería cumprir ou seu soño de ser unha cantante, entón eles comezaron a buscar traballo para pagar vos estudos.
Na zapatos "Zapatiño vidro", que vender zapatos aos pés do lanuxe princesa, vendedores necesario. O pediu para que ou propietario, unha muller aposentada, Doa Clorinda, que solicitou a limpeza diaria do seu tesouro: un par de zapatos de vidro, que ou seu avô tinga traída de barco de Venecia, onde un fan tinga non sete semanas . Eran maxia eo rei tinga intención de atopar muller, pois só a verdadeira princesa podería bailar con eles, sen receio de dano ou prexudiciar vos seus pés. Ou monarca chamou unha gran bóla, pero todas as mulleres que haviam tentando retira-os inmediatamente. Enviado para probar todas as mulleres do reino, pero ningún foi atender, eo rei volver ao avô.
Moito máis tarde, un día entrou na tenda Repola encarna condessa e as súas dúas fillos repelente, cunha novo órfã que tinga de limpar e transporte ou shopping bags. Nin tinga ou seu propio nome e chámanlle Cinsenta. Ou avô pediu-lles a experimentar zapatos e, por riba de todo surpresa, ela veu á facilidade con que unha man vai na luva. A continuación, ou antigo rei e dá filla adoptou, que morreu cando o se tornou un bo e Sabio raíña. Ela confío ou coidado do idoso Zapatarías zapatos, esperando que alguén podería ter un día para descubrir ou destino dá súa vida.
Clorinda, a continuación, convidoute a vendedores para probar vos zapatos nos seus pés que brillo coma novo. Ou milagre foi repetida. E, como podería expresa un desexo, o pediu para cantar. Así, ou seu soño se tornou realidade. E feliz, porque non hai nada mellor do mundo para ou que un quere ser.

Publicado por Laura

Un novo proxecto.

2009-04-18T16:49:00.007+02:00

En galego estamos preparando un novo proxecto. Temos que facer nós sos uns cómics. Non sabemos o que pasará pero estamos moi ilusionados. Este é o noso novo proxecto. Cando esten rematados os ensinaremos como quedaron. Seguro que quedan xenial, porque lle estamos poñendo moito cariño. O proxecto consiste en que dun libro de Manolo Rivas saquemos un dialogo. Despois teremos que debuxar. O cómic é libre pero ten que ver co libro.
O iremos traballando áo longo desta semana.
A ver se quedan ben!!!!

Sara.

Escoitando a Rossini.

2009-04-18T16:37:00.015+02:00

A todos gustanos a música de Rossini. Por iso na clase puseronos unha fantástica audición del, representada nun fabuloso libro, "O PRODIXIO DOS ZAPATOS DE CRISTAL" de Xosé Neira Cruz.Como é tan longa ,dura sobre 3o minutos,decidimos escoitala en dúas partes.A primeira resultou moi interesante, estábamos pegados as nosas cadeiras sen movernos.Certamente na segunda parte ocurranos o mesmo. Xa vós contaremos cando rematemos esta fantástica audición.

Sara

Poesias para cantar

2009-04-15T15:44:00.003+02:00

LA CANCIÓN DE LOS COCODRILOS

(ritmo de rap)

Si a viejo con dientes
tú quieres llegar,
sigue este consejo
que acaban de dar
sabios cocodrilos
de Madagascar,
del Nilo, del Congo,
del África Austral...

“En tres ocasiones
y a veces en más,
cuando hayas comido,
sin mucho tardar,
con pasta y cepillo
y el hilo dental,
con arte y paciencia
deberás limpiar
los dientes y muelas
sin refunfuñar.
¡Arriba y abajo!
¡Delante y detrás!
Frotando con fuerza
cuidado tendrás
que no quede nada
que pueda dañar.
Y después de esto,
para terminar,
tu boca, con agua,
tendrás que enjuagar”.

Con que ya lo sabes,
no lo dudes más,
sigue ese consejo
que gratis te dan
doctos cocodrilos
de Madagascar,
del Nilo, del Congo,
del África Austral...,
si a viejo con dientes
deseas llegar.

CARLOS REVIEJO

UN NIÑO NEGRO
(ritmos afrocaribeños)

De negros padres
nació este niño,
como ellos negro,
negro macizo.

Este niñito
tan negro es
que, cuando llora,
llora café.

A mi negrito
yo no lo cambio
ni por un negro
ni por un blanco.

En todas partes
hay chicos lindos:
blancos algunos,
negros, muchísimos.

GERMÁN BERDIALES

Publicado por Laura

Leyenda del rio Eume

2009-04-15T13:40:00.004+02:00

Cuenta la leyenda que Dios al crear los tres ríos que nacen en la sierra de O Xistral -Eume, Landro y Masma- le prometió un hombre todos los años a quien llegase primero al mar. Traicionado por los otros dos, que lo dejaron durmiendo, el Eume tuvo que cruzar valles y montañas para ganar. Por eso salió bravo y agreste y por eso también se lleva cada año la vida de un hombre, o se llevaba, antes de los embalses.

Esta leyenda es el origen de As fontes, una de las canciones más famosas del grupo de flok Os Subalternos

Carme y Patricia

O Eume

2009-04-15T13:33:00.010+02:00

En condiciones normales, el Eume se mueve en unos parámetros de entre 6 y 6,5 grados de acidez, algo por debajo del pH neutro. Los últimos vertidos al Chamoselo, uno de los tributarios del Eume, provocaron la muerte de un número indeterminado de reos y han obligado a una actuación millonaria para que el río vuelva a recuperar sus parámetros normales. El Eume, como los diabéticos, es un enfermo crónico, que se mantiene sano mientras siga una dieta estricta. Hoy no queda ni un salmón en todo el Eume y, mientras el río intenta recuperarse de los últimos vertidos con el carbonato de calcio que se está depositando en el embalse, todavía resulta muy difícil ver pesca alguna en sus cristalinas aguas.

El Eume sigue enfermo. Esta es la denuncia de la asociación de pescadores de Caaveiro, desde donde han lazado una nueva voz de alerta tras sus últimas mediciones del ph de las aguas. Temen que la acidez del cauce, de 5,3 según la asociación, derive en la muerte de numerosos reos que remontarán el río, previsiblemente, en el mes de abril, repitiéndose, así, el desastre ecológico que asoló el Eume el año pasado.

El sol.

2009-04-13T16:02:00.024+02:00

A plena luz de sol sucede el día,
el día sol, el silencioso sello
extendido en los campos del camino.

Yo soy un hombre luz, con tanta rosa,
con tanta claridad destinada
que llegaré a morirme de fulgor.

Y no divido el mundo en dos mitades,
en dos esferas negras o amarillas
sino que lo mantengo a plena luz
como una sola uva de topacio.

Hace tiempo, allá lejos,
puse los pies en un país tan claro
que hasta la noche era fosforescente:
sigo oyendo el rumor de aquella luz,
ámbar redondo es todo el cielo:
el azúcar azul sube del mar.

Otra vez, ya se sabe, y para siempre
sumo y agrego luz al patriotismo:
mis deberes son duramente diurnos:
debo entregar y abrir nuevas ventanas,
establecer la claridad invicta
y aunque no me comprendan, continuar
mi propaganda de cristalería.

No sé por qué le toca a un enlutado
de origen, a un producto del invierno,
a un provinciano con olor a lluvia
esta reverberante profesión.

A veces pienso imitar la humildad
y pedir que perdonen mi alegría
pero no tengo tiempo: es necesario
llegar temprano y correr a otra parte
sin más motivo que la luz de hoy,
mi propia luz o la luz de la noche:
y cuando ya extendí la claridad
en ese punto o en otro cualquiera
me dicen que está oscuro en el Perú,
que no salió la luz en Patagonia.

Y sin poder dormir debo partir:
para qué aprendería a transparente!

Hoy, este abierto mediodía vuela
con todas las abejas de la luz:
es una sola copa la distancia,
al territorio claro de mi vida.

Y brilla el sol hacia Valparaíso.

Pablo Neruda.

Sara

Río Eume

2009-04-10T20:15:00.003+02:00

O Eume é un río moi fermoso, pero está enfermo porque ten moita acidez e a auga na
que viven os peixes,a que se bebe, na que hai prantas non pode ser ácida.
Alguns regatos están contaminados polos vertidos das obras da autoestrada das Pontes a Vilalba.
Esperamos que o río Eume se poida salvar.

Carmen

trabalenguas

2009-04-10T19:52:00.003+02:00

No lo sabe todo
el que todo lo sabe,
sino el que
sabe que sabe ,
que no lo sabe.

Pandora,
toca el`pandero,
el potro en el potrero,
y la patata
en el puchero!

Ana tiene una banana
que le cambio una enana
por una manzana
la enana comió
su mazana
y Ana la banana.

Carme

Amiga mía.

2009-04-06T19:44:00.011+02:00

Aunque los océanos y
los continentes nos separan,
Nadie puede separar nuestra amistad
Este vínculo tan fuerte que nació
cuando estuve en tu país.
Somos de distintas naciones y razas,
no de distintos sentimientos.
Me aceptaste sin conocerme.
El tiempo creció nuestra amistad.
Me consolaste cuando estuve triste.
Me acompañaste en situaciones difíciles.
Compartimos risas y llantos.
Cuando estuve a punto de caer,
me sustentaste,
Amiga, aunque lejos,
Te llevo siempre en mi mente y corazón.
Siempre estarás presente.
Muy pronto inesperadamente,
nos encontraremos otra vez.
Amiga, amiga mía del corazón.

Minerva Dirksz
Holanda.

2009-04-06T17:14:00.011+02:00

¡Qué alegría! Recibimos un premio dende Andrade,http://biblioandrade.blogspot.com/ que quere decir algo así como a un blog creativo e divertido....Gracias mil e moitos, moitos bsssssssssssssssssss agora seguimos a cadea e temos que cumprir as normas:
As normas a seguir son as seguintes:

- Exhibir a imaxe do premio “Olha que blog Maneiro”.
- Poñer o nome do blog que cho deu.
- Indicar os teus 10 blogs.
- Avisar aos indicados.
- Publicar as reglas.
- Comprobar que os blogs indicados sigan as reglas.

Este agasallo mandámolo os seguintes blogs:
http://trafegandoronseis.blogspot.com/
http://clasedoscabalos.blogspot.com/
http://aclasedeana.blogspot.com/

E a verdade que tedes que perdonar pero como estamos xa de vacacións deixamos pendentes de completar a lista de blogs, pois queremos evitar as repeticións e que mellor que estar todos xuntos e mirar a quen acabamos de darlle un premio tan guai. Que vós parece?

O mago Roberto.

2009-04-05T20:18:00.007+02:00

O venres cando fixemos a festa o noso profesor Roberto ensinounos un truco. Él pon tres bolis na mesa, un neno toca un deles e él saberá cal tocou. É un verdadeiro mago. Por eso nós lle fixemos este poema. Di así:

Entre bolis e bolis está,
chámase Roberto e fai maxia borrás.

Gústalle adiviñar,
todos din que él sabrá,
pensará e despois acertará.

Se o queres pasar ver,
algunha vez,
só tes que vir aquí a Superquintob,
él estará e todos o pasaremos ben.

Pon tres bolis na mesa,
tocas un,
dase a volta
e o acertará ¿como o fará?

Final de trimestre

2009-04-03T23:45:00.001+02:00

FELICIDADES BLANCA !

2009-04-03T13:37:00.003+02:00

Blanca estuvo un día visitándonos e contounos que ela dedicábase a pintura pero que antes tamén traballara como mestre. Ela ten o seu taller no lugar de San Xoán de Vilanova e invitounos a ir un día e ensinarnos as súas cousas. Hoxe estamos moi contentos porque saíu no periódico" El país" e nós o poñemos no noso blog. ¡Felicidades Blanca!

As vacacións.

2009-03-31T19:09:00.013+02:00

Pronto chegaran as vacacións, e nós os nenos e nenas de superquintob estamos moi ilusionados. O venres iremos a celebrar os cumpres de María, Carlos e Antonio. Ao mellor pasearemos polo pinar e despois merendaremos. Tamén nos darán as notas e faremos unha festa cos nosos compañeiros.
O venres será un bo día!!
Xa vós contaremos que tal nos vai no gran día.

Premio agarimoso

2009-03-30T11:06:00.013+02:00

UAF! Que emoción. As foquiñas otorgannos un premio.
Moitas gracias,estamos moi contentos é o noso primer premio.

E agora tócanos continuar:

As reglas a cumplir son as seguintes:
1- Facer link co blogue da persoa que cho otorgou
2- Escribir as reglas do mimo no teu bloque
3- Contar 6 cousas aleatorias sobre ti
4- Outorgarlle o mimo a 4 personas máis y enlazalos
5- Deixarlle un comentario ou aviso a quen llo outorgaras
6- Deixar os obsequiados saber cando publicaches o post.

Contamos seis cousas sobre superquintob:

1-Estamos moi ilusionados co blog e tamén coa comunicación cos outros blogs.
2-A nós tamén gustanos moitos o sol, bañarnos en verano, algúns surfear.
3-Nos gustan as festas de cumpreanos.
4-Gustanos moito a clase de plástica.
5-Saír de excursión.
6-E os nenos e nenas das clases das foquiñas e cabaliños.

Os nosos premios agarimosos son para:
http://saravb.blogspot.com/porque co teu esforzo e constancia fas posible que máis de nós traballemos por facer as cousas como grupo cada vez mellor.
http://laurapontedeume.blogspot.com/porque tíveches a gran iniciativa de facer un blog propio.
http://biblioandrade.blogspot.com/porque sempre fannos comentarios no noso blog e iso gustanos moito.
http://infantilortigueiracris.blogspot.com porque contounos Ana que é un blog novo e cheo de ilusións, e nós sabemos o difícil que son os comenzos, é asi lle mandamos este premio agarimoso á ilusión.

Adiviñas

2009-03-30T10:51:00.000+02:00

Adiviña quén son:
canto máis lavo,
máis sucia vou.

Todo o mundo o leva,
todo o mundo o ten,
porque a todos se nos da un
en cuanto o mundo vimos.

Miña casa levo as costas,
tras de mín deixo un sendeiro,
son lento de movementos,
e non lle gusto ao xardineiro.

Quen é o que bebe polos pes?

Carme Castro Ferreiro

Excursión A Coruña

2009-03-29T21:58:00.001+02:00

Tomás o avó de Sergio cóntanos como xogaba de pequeno

2009-03-26T13:29:00.003+01:00

Poesías

2009-03-25T13:13:00.009+01:00

"Tempo atrás"

Nunca me acordaba,
xamais o pronunciaba
era tan bonito, precioso e...
tan agarimoso.

Cidade, aldea, vila
donde me criei.
Anos que vivín
soños que deixei.

Nun recanto, cantaba
xogaba,
bailaba,
e incluso, namoraba.

O tempo atrás
viaxes,
recordos,
preguntas por aclarar.

Sara Veiga Beceiro.

"A natureza"

Os estalidos das ondas do mar
o son todo para disfrutar.

Paxaros cantareiros,
que se pousan nos loureiros.

Cazadores disparando,
animais escapando.

Os mares rizados
e os barcos revirados

Pablo Regueiro Teijido

a guerra e a primaveira.

2009-03-25T13:12:00.022+01:00

A guerra...
que sensación é esa?
ah si!
a guerra é maléfica.

A guerra...
moitos nenos,
sen pais quedan,
ou nais e curmáns.

A guerra...
a GUERRA temos que aniquilar,
e a PAZ fortificar,
para o mundo salvar.
Carme Castro

A primavera corida
eo mundo rindo.

Primavera corida
chea de pole e abellas.

cando chegas a casa
a chaqueta sacas.

Os campos cheos de cores
e desprenden moitos olores.

a todos encantanos o olor
¿seguro que a ti non?

se che gusta tanto coma a min
di:primavera siiiiiiiiiiiii
Patricia Regueiro

Taladro

2009-03-25T13:12:00.021+01:00

Pequeno taladro é
ruidoso tamén
intolerable chegou
moitas rochas rompeu
avanzando e avanzando
berrando e berrando
e seguiu furando
rompe que che rompe
ó final foise de noite.

Jorge Fernández Fernández

O mar

2009-03-25T13:10:00.010+01:00

No fondo do mar
hai un submarino
explorandoo
con moito cariño.

Os peixes coloridos
os nadadores sorprendidos.

O mar e profundo
pescadores do mundo
pescando comida
case todo o día.

Salmóns e sardiñas
son criaturas mariñas.

Carlos e César.

poesías

2009-03-25T13:09:00.006+01:00

Chega o anoitecer,
eu non quero adormecer
para ver a lúa aparecer.

Ai luiña tesme embruxada,
casi hipnotizada.
Cando te vexo quedo maravillada.

Lúa chea
lúa bela
que pola noite xoga cunha estrela.

Empeza a amanecer
e a lúa aléxase ata desaparecer.
Durmir agora sería un pracer.

María Fernández Gómez

O sol quíxose marchar
ata as montañas ou preto do mar,
Para deixar que veña a noite
coa lúa e as estrelas que saen polo norte.

Eu quixen velo
pero tiven que ler un tebeo,
E quedeime sen ver todo iso
pero aun asi funme cun sorriso.

Ainhoa Ruíz Leira.

Poemas

2009-03-25T13:08:00.014+01:00

Sol,solciño que iluminas o camiño
Lua de prata,co teu brillo prateado,
iluminas cando non esta o Sol soleado

Estrelas estreliñas
sempre tan caladiñas

O traballo

2009-03-25T13:08:00.013+01:00

Quería,quería
ser inxeniero,
ser arquitecto,
eu quero ter
un traballo perfecto.

Tamén quería
ser notario
ou abogado
é axudar
os que pasan
un mal trago.

Por Sergio Montero

Acrósticos

2009-03-24T12:04:00.008+01:00

Primavera con flores
Risas e amores.
I ntento calar
Máis teño que cantar.
Anduriñas viaxeiras
Valentes e cantareiras
Estación deseada,
Ríos de auga prateada
Ai bonita primavera!

María

Piratas sen barco
Rodas sen flores
Ingratos con auga
Manantiais cheos de flota.
Arbores e prados.
Vaite, vaite inverno, ningún te quere
Era el eu o vivín.
Rocio de auga tirada,
Ata sempre, flor morada!

Sara

Primavera

2009-03-21T11:32:00.004+01:00

Primavera.

2009-03-19T11:12:00.004+01:00

Poema 21 de Marzo "Día da Poesía"

A primavera chegou
e o mundo cambiou.

Primavera bonita,
chea de cores e flores.

Cando saes de casa
o sol arrasa.

Os xardíns cheos de flores
desprenden moitos olores.

A todos gústannos a primavera,
seguro que a ti tamén.

Se che gusta coma nos berra:
primavera a mellor!

Alumnos/as de quintob

A Coruña

2009-03-19T08:41:00.023+01:00

Todo estaba preparado para o día 17, o día que ibamos de excursión A Coruña, a cidade.
A miña nai fixo os bocatas que máis me gustan, eu a iba axudando a lavar a leituga, cortar o fiambre....
O día amaneceu cun ceo azul e limpo,"a primavera entraba pola porta grande" e os sorrisos lucían en tódalas caras.
Xuntámonos todos na aula. Os de 5ºA e nós. Teresa repartíu os planos da cidade e fíxemos grupos de catro.

A viaxe durou unha media hora, nese tempo aproveitamos para estudar un pouco o plano. A Coruña é unha cidade que ten forma de brazo, dun lado está o Porto e doutra o mar. A Torre de Hércules a garda desde tempos moi antigos.
O autobús deixounos no parque de Santa Margarita, que está no alto da cidade e desde alí mírase tódala cidade.

Visitamos o barrio onde está o monte de Santa margarita, e tamén a casa onde naceu e vivíu Pilar, logo xogamos e merendamos para que durante o concerto as tripas non nós fíxeran ,cruá ,cruá....
Xa era a hora de ir cara o Pazo da Ópera, no camiño atopámonos cunha chelista da Sinfónica de Galicia, e fíxose unhas fotos con nós.

O Concerto gustoume moito, sobretodo a música, bueno a narración non estaba mal pero quitaballe tempo a orquesta, e que a min gustame tanto sentila música!

Ao saír baixamos hacia a rúa de Juan Florez, xa que ibamos a exposición de Fotografía de Nais e Fillas de Xosé Abad, no camino atopamos un home maior que tocaba un vello violín, e tocou para nós.....

Na exposición flipei coas fotos , eran en tamaño real e parecía que estabas falando coas mulleres que alí estaban e as vacas daba a impresión que ían a saír da foto, os nosos profes fíxeronos pensar de novo que polo esforzo da tantas e tantas mulleres hoxe as mulleres ocupaban cada vez máis postos que antes lle eran negados.

Plano en mano e a facer rúa. O Cantones, os Xardíns de Mendez Nuñez,o Porto, a Marina e as galerias acristaladas, a Praza de María Pita, a Rúa Real ,a Rúa de San Andrés , O Orzán e o Mar.....(a praia do Orzán e Riazor).
Foi un día super bonito e teño moita ganas da seguinte, na que visitaremos a cidade vella.

Poesía

2009-03-18T13:13:00.003+01:00

Poemas

Soñaba,soñaba
en ser futbolista,
en ser tenista,
a miña conclusión é,
ser un bo deportista.

( Sergio Montero)

Unha copa e unha serea
que canta na lúa chea
chega o amanecer
e a copa comeza
adormecer.

A serea adormecida
canta e canta
ata quedar aborrecida.

A serea despertaba
a copa adormilada.

( Antonio Lozano)

Un, dous, tres
cinco de pé
da tres voltas
co pé.
(Carmen Castro)

Árbores e frores
vístense de cores.

(Sara Veiga)

O colexio é bermello
ten moitas portas
de cores e rotas.

(Sergio Ríos)

Nun xardín de frores
todas de moitas cores.
(Laura Piñeiro)

Ao anoitecer
as estrela
querente ver.
(Ainhoa Ruíz)

A violencia debemos
disminuír
se todos
queremos
rir.
(Pablo Regueiro)

As frores son coloridas
e son moi divertidas

( Patricia Regueiro)

poemas

2009-03-17T23:40:00.004+01:00

Mes da poesía.

2009-03-16T16:16:00.006+01:00

O día 21 de marzo celébrase o DÍA MUNDIAL DA POESÍA e GÜINO (a mascota da biblioteca do cole) convócavos á participación no I CERTAME DE POESÍA. Anímate e participa.

A nosa mascota deixounos estes versos:

Se no certame
queres participar,
un poema,
na biblioteca,
deberás deixar.

Superquintob participará no certame de poesía. Animadevos!!!

Na biblioteca

2009-03-13T10:51:00.007+01:00

Hoxe compartimos o tempo de lectura cos máis pequenos.

O universo.

2009-03-12T19:39:00.010+01:00

Hoxe a primeira tocaba música. Pilar decidiu poñerlles as foquiñas unhas cancións e explicarlles algo sobre o universo, xa que ó están estudando. Eles atendían atentamente a todo o que se lles explicaba. Carme comentoulles algo sobre "Marte", dixolles que tamén se chamaba o planeta roxo entre outras cousas.
Todos xuntos cantamos "Paco Papán" e "Chocolata". Aplaudían e se reían todos o tempo.
Esperamos repetir outro día ese experimento tan divertido.
Nos os nenos de Superquintob lles mandamos un forte bico e unha aperta pra as foquiñas.
Felicidades polas vosas investigacións!!

Exposición fotográfica."Nais e fillas".Xosé Abad

2009-03-10T20:38:00.012+01:00

A través das imaxes das nais e das fillas, o fotógrafo Xosé Abad presenta un percorrido pola evolución e polos cambios que en poucos anos teñen vivido as mulleres galegas.

Nais traballadoras do sector primario, mariscadora, redeira ou do sector da conserva contrastan coas posibilidades de formación e co emprego das súas fillas, ciruxana, bombeira ou mesmo piloto de aviación.
8 nais e 8 fillas que a través das fotografías de Xosé Abad e do audiovisual realizado por Sandra G. Rey, van contando as súas vidas, como mulleres, como traballadoras e como nais, e sobor de todo a mensaxe que lle transmitiron as súas fillas. A forza e o empuxe das nais que propiciou vidas diferentes para as fillas, con acceso a formación e a unha profesión ligada á migración das zonas rurais as cidades.

Un percorrido sociolóxico da evolución de Galicia a través da evolución das mulleres galegas.

Esta exposición conta coa participación da Consellería de Traballo da Xunta de Galicia e a inauguración enmárcase na celebración do Día Internacional da Muller, o 8 de Marzo.

Exposición fotográfica."Nais e fillas".Xosé Abad

2009-03-10T20:02:00.015+01:00

Esta exposición é o testimonio de un grupo de mulleres:Nais e fillas.Cada unha conta un pouco as súas vivenzas como mulleres.
O día 17 visitaremos esta exposición que está na Fundación da Caixa na Coruña, onde tamén hai un audiovisual delas.
Dende o noso blog facemos unha pequena aproximación a exposición que visitaremos e que trataremos de ampliar cos testimonios das mulleres da nosa familia: avoas , nais e fillas.

MªJesús 32 anos. Bombeira. Parque de bombeiros de Carballo.
“Miña nai sufriu o seu porque ela empezou desde cero, sacrificando todo o seu tempo libre por manternos a nós e por estar aí educándonos e dando o que el aboamente nos podía dar”

Pilar 70 anos. Xubilada empresa de conservas. Empresa de Conservas Calvo en Carballo.
“Entón falabas e o que dixeras tí non valía de nada. Non sabías o que dicias, eras unha tola…O que valían eran os homes, vale máis unha mentira dun home…”

Luisa 32 anos. Xestora de Actividades Náuticas. Pantalán do Real Club Náutico de A Coruña.
“Penso que as mulleres somos un pouco máis loitadoras, de feito nos empeñamos máis, temos que conseguilo e ímolo buscar, se non é hoxe é mañá, pero creo que pouco a pouco se andará o camino, pensó que falta unha xeración para poder conseguir esa igualdade real”

MªManuela 54 anos. Mariscadora. A Berberecheira en Caldebarcos, concello de Carnota.
“Eu quería que estudara, que fora máis ca mín, que o que eu non fixera o fixera ela”

MªCarmen 56 anos. Limpiadora. Colexio Público Valle Inclán no concello de O Grove.
“O meu chan era de terrazo. Era feo pero eu encerábao polas noites, encerábao todo. Esvaravas que te matabas. Sentaba no chan, miraba para a casa brillante e entón sentíame rica”

Liliana 32 anos. Directora do Centro de Información ás mulleres do Concello de O Grove.
“Si ben as mulleres asumimos novos roles e vamos avanzando, os homes non nos seguen, van detrás. Avanzan moito máis amodo. Sí é certo que os homes da miña xeración aínda foron educados nuns valores sexistas”

Lola 33 anos. Auxiliar de clínica. Hospital Clinico de Pontevedra.
“A min interésame non depender de ninguén enconómicamente”

Irene 67 anos. Gandeira. Leira familiar en Quireza, concello de Cerdedo.
“Tiña cinco vacas, una tía enferma na cama e o rapaz pequeño. Levaba moitísimo traballo porque daquela traballábase máis, o tempo de durmir era pequeno....